جاذبههای دیدنی تبریز
سفری به شهر تاریخی تبریز
شاید در ذهن شما هم همیشه تبریز به عنوان مقصدی جذاب باشد، شهری که به تمیزی و خنکیاش در تابستان معروف است. تبریز شهر تاریخی و جذابی است که با مقاصد دیگری مثل منطقه جلفا و روستای تاریخی کندوان، سفر بسیار خاص و منحصر به فردی خواهد بود.
یک سفر ریلی جذاب به منطقهای تاریخی که از روزگاران دور همچنان پر رونق است.
تبریز شهری است در شمال غربی ایران و مرکز آذربایجان شرقی.
شهر تبریز به تنهایی میتواند مقصد یک تور شهری با گشتهای متنوع باشد. اما استان آذربایجان طبیعت بسیار زیبایی دارد گ در هر فصلی زیباییهای خاص خود را دارد. بهارهای سبز، تابستانهای خنک، پاییز هزار رنگ و زمستانهای سفیدپوش که میتوان تجربه منحصر به فردی از طبیعت برفی باشد.
با توجه به افزایش قیمت پروازها، تور زمینی تبریز میتواند گزینه خوب و شدنی باشد آن هم سفر به تبریز با قطار.
همه قطارهای تهران تبریز کیفیت خوبی دارند و چهار تخته هستند. ساعت حرکت قطار هم طوری است که فرصت استراحت شبانه و صرفه جویی در زمان را مهیا میکند. تبریز بعد از تهران و مشهد سومین شهر بزرگ ایران است.
شهر تبریز، با بیش از چهار هزار سال تاریخ، یکی از شهرهای باستانی و فرهنگی ایران است که از دوران باستان تا به امروز، نقش مهمی در تاریخ، فرهنگ و اقتصاد ایران داشته. این شهر با وجود ارتباطات گستردهای که از دیرباز با مناطق مختلف جهان داشته، همواره به عنوان یک مرکز تجارتی و فرهنگی پررونق بوده.
این روزها اگر سفر زمینی به وان یا ایروان و یا حتی گرجستان داشته باشید، باید از این شهر عبور کنید.
تبریز در دورانهای مختلفی پایتخت ایران بوده است:
دوران ایلخانیان در دوران حکومت ایلخانیان، تبریز به عنوان پایتخت این امپراتوری بزرگ شناخته میشد، امپراتوری ایران یکی از پهناورترین جغرافیا را داشت و تبریز شاهراهی مهم در جاده ابریشم بود.
بعد از ایلخانیان، تیموریان و قراقویونلوها، شاه اسماعیل صفوی تبریز را به تصرف خود درآورد. این شهر به عنوان نخستین پایتخت ایران در دورهٔ صفویه شناخته میشود و در آن زمان، دولت صفوی برای شیعه کردن این شهر تلاش بسیاری کرد.
تبریز تا حدود پانصد سال پیش پایتخت ایران بود، تا اینکه شاه طهماسب صفوی پایتخت را از تبریز به قزوین منتقل کرد.
در جنبش مشروطه، تبریز نقش مهمی ایفا کرد و دلاوری و فداکاری انقلابیان آزادیخواه این شهر، از جمله ستارخان، باقرخان، و شیخالاسلام، نقش اساسی در پیروزی جنبش و حفظ حیابت مشروطه داشت. پس از سرکوب مشروطه توسط محمدعلی شاه قاجار، حرکتهای مشروطهخواهانه در تهران و مناطق دیگر ایران رو به خاموشی رفت اما در تبریز همچنان ادامه داشت. در نتیجه تاریخ پرماجرا و پر فراز و نشیب تبریز، این شهر مکانهای تاریخی و سیاسی زیادی را در خود جای داده.
مکانهای دیدنی تبریز:
تبریز شهری است با قدمت تاریخی و جغرافیایی بسیار طولانی، حال و هوای فضای تاریخی این شهر همچنان هم در این شهر محسوس است.
لیست دیدنیهای تاریخی طبیعی تبریز انقدر زیاد هست که لیست بلندبالایی دارد.
دیدنیهای تاریخی این شهر:
تبریز در دوران ایلخانیان و قاجاریان و صفویان بدون شک مهمترین شهر ایران بوده است. در نتیجه دور از انتظار نیست که با این سابقه اریخی بناهای متعددی در دل خود داشته باشد.
شهر تبریز این روزها توسعه پیدا کرده و محلههای مدرن و تازه تاسیس آن نیز کم نسیت اما قلب تاریخی شهر را میتوان محدوده خیابان امام خمینی، بازار و خیابان شهناز دانست.
خیابان شهناز که از قدیمیترین خیابانهای تبریز است و این روزها با نام شریعتی است، همچنان با نام خیابان شهناز نیز شناخته میشود و در مسیری از شمال به جنوب با خیابانهای بازار، امام خمینی، هفده شهریور (بیست و پنج شهریور پیشین) و آزادی (کمربندی) تقاطع دارد.
مسجد کبود تبریز
مسجد جهانشاه یا مسجد کبود در دل بازار این شهر قرار درد. که در قرن نهم هجری (حدود 600 سال پیش) در دوران حکومت حکومت قراقویونلوها بنا شده، این بنای زیبا که در طول تاریخ به دلیل زلزله و ناملایمات دستخوش آسیبهایی شده است، همچنان زیبا و جذاب است.
مسجد کبود تنها اثر تاریخی باقی مانده از این دوره تاریخی در تبریز است. رنگ لاجوردی و زیبای کاشیهای این مسجد باعث شهرت این مسجد با عنوان مسجدکبود است.
مسجد کبود تبریز
بازار بزرگ تبریز
از بزرگترین بازارهای سرپوشیده جهان
بازار تبریز، به عنوان یکی از بازارهای تاریخی بسیار قدیمی و مهم ایران، همیشه نقش مهمی را در تجارت و رونق این منطقه داشته. این بازار در طول تاریخ به عنوان یک بازار اصلی در منطقه شمال غرب ایران و در مسیر جاده ابریشم شناخته شده است. این بازار مساحتی حدود یک کیلومتر مربع دارد.
در دوران صفویه و قاجاریه، نیز رونق خود را تا همین امروز حفظ کرده است. از این بازار برای تجارت انواع کالاها مانند ابریشم، پوشاک، قالی، ادویه و... استفاده میشد و...
جهانگردان بسیاری مانند ابن بطوطه، مارکو پلو، یاقوت حموی، گاسپار دروویل، ژان شاردن، حمدالله مستوفی، در سفرهای خود به تبریز و بازار آن توجه ویژهای داشتند و به شرح این بازار پرداخته اند. به همین دلیل بود که در گذشته یکی از دروازه های اصلی این شهر محسوب میشد.
بازار تبریز راستهها و تیمچههای زیادی دارد، بازار تبریز امکانات زیادی داشت در گذشته تا مردم همه نیازهای خودشان را در همین بازار تامین کنند.
بازدید از این بازار گشتی است که از یاد شما نخواهد رفت. بازاری که از بدو ورود شما را تحت تاثیر قرار خواهد داد. بازاری طولانی وتو در تو و سرپوشیده با طاقیهای زیبا و نوری که هر از گاهی فرصت رسیدن به حجره ها پیدا میکند.
مهمترین کالای این بازار از قدیم تا به امروز چرم و فرش بوده که تا امروز نی آوازه آن باقی است.
بازار تبریز از گذشته مدرسه و حمام و مسجد هم در خود دارد. با توجه به بارندگی و برودت هوای تبریز، راستههای بازار بهصورت سرپوشیده ساخته شده.
بازار تبریز
از آنجایی که در گذشته تاجران همراه با کاروان کالاهای خود را از شهری به هر دیگر میبردند، ضرورت کاروانسراها هم به وجود آمد. به این ترتیب کاروانسراهای زیبایی هم در نزدیکی بازار برای استقرار و استراحت و تبادل کالاها.
به این ترتیب، کاروانسراهای متعددی در بازار تبریز وجود دارد مثل کاروانسرای بزرگ امیر، کاروانسرای حاج ابوالحسن و کاروانسرای حاج میرزا محمد که در روزگار خود پررونق بودند. مثل همه کاروانسراها شامل محوطهای برای تخلیه کالاها و بار چهارپایان، اتاقها، حجره و انبار بودهاند.
مقبرةالشعرا
حتی اگر اهل شعر و ادبیات نباشید هم شاعران تبریزی در یاد شما هست مثل شهریار و یا صائب تبریزی.
شاعران زیاد و علاقه این منطقه به شعر و ادب زمینه ساز جاذبه ای به نانم مقبره الشعرا شده است.
این منطقه از ۸۰۰ سال پیش محل دفن بیش از ۴۰۰ شاعر، ادیب، عارف و رجال نامی بوده و امروز این بنا یادبودی برای شاعران و نام اوران این شهر است. شاعرانی چون اسدی طوسی، خاقانی شروانی و شهریار از جمله افراد مدفون در مقبره الشعرا هستند.
مقبره الشعرا معماری زیبا و منحصر به فردی دارد که دیدن این بنا از هر زاویه ای جذابیت خود را دارد. در داخل مقبره، تنها قبر شهریار زبان پارسی؛ استاد محمدحسین بهجت تبریزی به چشم میخورد که آخرین شاعر نامی و بزرگ دفن شده در این مکان است.
این بنا در سال ۱۳۸۷ در فهرست میراث ملی به ثبت رسیده است.
مقبره الشعرا تبریز
در شهریور ماه ۱۳۵۰ آگهی دعوت به مسابقه طرح یاد بود مقبره الشعرا از سوی انجمن آثار تاریخی ایران و ادارات فرهنگ و هنر وقت به روزنامههای کیهان و اطلاعات و مجله یغما فرستاده شد و از میان طرحهای ارسالی، طرح پیشنهادی غلامرضا فرزانمهر انتخاب و عملیات عمرانی آن آغاز شد. و بالاخره آقای غلامرضا فرزانمهر طرح خودش را در این مسابقه ارائه کرد و در نهایت، برنده هم شد. پیادهسازی این معماری با ارتفاع ۳۰ متری از سال ۱۳۵۱ شروع شد و در ده سال بعد، یعنی تا سال ۱۳۶۱ ادامه و به پایان رسید.
موزه آذربایجان تبریز
موزه آذربایجان در تبریز، یکی از مهمترین موزههای ایران و دومین موزه باستانشناسی کشور پس از موزه ملی ایران محسوب میشود. این موزه با زیربنای ۲۴۰۰ متر مربع و سه طبقه، هر طبقه دارای یک سالن نمایش به ابعاد ۳۷ در ۱۲ متر، چند اتاق اداری و کتابخانه است. ساختمان این موزه با طرح باستانشناسی فرانسوی به نام «آندره گدار» و با الهام از سبک معماری محلی آذربایجان ایران، توسط اسماعیل دیباج احداث شده.
تاریخچه ایجاد موزه در شهر تبریز به سالهای ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ هجری شمسی باز میگردد. در این سالها نمایشگاهی از سکههای مکشوفه در تبریز در محل سالن کتابخانه تربیت بر پا شد. پس از برگزاری این نمایشگاه، تلاشهای زیادی از جانب جمعی از فرهنگدوستان برای راهاندازی موزهای جامع در تبریز صورت گرفت و در اثر این تلاشها و در اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۷ موزه آذربایجان بنیان گذاشته شد.
در سال ۱۳۴۱ خورشیدی کار احداث بنایی با سه باب تالار به اتمام رسید و در مهرماه سال 1341 افتتاح شد. حتی اگر اهل باستانشناسی و تاریخ هم نباشید... دیدن سکهها و اشیایی از دو هزار سال پیش قطعا جذاب خواهد بود.
موزه آذربایجان دارای آثار تاریخی و هنری بسیار ارزشمند از دوران پیش از اسلام و دوران اسلامی است. در حال حاضر دوازده هزار قطعه اشیای عتیقه و هنری است که ۲۳۰۰ قطعه از این اشیای عتیقه و هنری به ثبت رسیده.
خانه استاد شهریار
ورود به این خانه حال و هوای خود را دارد که شما را به دهه 40 و 50 شمسی میبرد اینکه استاد در چه فضایی زندگی میکرده و شعرهای جذاب خود را میسروده بسیار دیدنی و جذاب است.
این خانه در سال ۱۳۴۷توسط استاد شهریار خریداری شده و بیست سال پایانی عمر استاد تا سال 1367 و وفاتشان در این خانه ساکن بودند. پس از درگذشت استاد منزل مسکونی وی توسط شهرداری تبریز خریداری و با توافق خانواده استاد و اهدای وسایل وی به موزه ادبی استاد شهریار تبدیل شد.
در سال ۱۳۷۰، در فراخوانی از مردم دعوت شد تا اسنادی را که از این شاعر گرانقدر در اختیار دارند، در اختیار موزه قرار دهند و در نتیجه این اقدام، مردم کلیه اسناد و مدارک مربوط را به موزه سپردند و حتی بسیاری از شاعران آذربایجان وسایلی با ارزش مانند کمانچهای از کشور آذربایجان، بشقاب قدیمی شاعر زنجانی و... را به موزه اهدا کردند.
خانه استاد شهریار
در این خانه بیش از ۵۰۰ قطعه از آثار لوازم شخصی استاد شهریار مانند کتابها، کیف، عصا، آثار چاپ شده، دفترها و اوراق دستنویس آثار وی، نسخه قرآنی که توسط ایشان با خط نسخ نوشته شده، لوازم تحریر، وسایل شخصی و لوازم زندگی، آلبومهای عکس و انواع یادبودها و هدایای داخلی و خارجی این استاد همچنین سهتار استاد در ان موزه در معرض نمایش است.
خانه مشروطه تبریز
در جریان انقلاب مشروطه یکی از شهرهای فعال تبریز بود و خانه مشروطه تبریز یکی از مراکز مهم مشروطه خواهان و محل تجمع افراد به نامی چون «ستارخان» و «باقرخان» بوده است.
علاوه بر بازدید از آثار ارزشمند دوران مشروطه، میتوانید تندیس افراد مهم آن زمان را نیز از نزدیک ببینید.
این خانه در زمینی به اندازه ۱۳۰۰ متر مربع در دو طبقه به دست حاج ولی معمار ساخته شده. همانند دیگرخانههای تاریخی آن زمان دارای بخشهای اندرونی وبیرونی است. در طبقه اول ۶ اتاق و در طبقه دوم ۶ اتاق به همراه تالار بزرگ(طنبی) قرار گرفته.
این خانه پس از جنگ جهانی دوم و اشغال آذربایجان توسط شوروی (در سالهای ۱۳۲۴ و ۱۳۲۵) نیز به محلی برای اجلاس سران فرقه دموکرات آذربایجان تبدیل شد.
خانه مشروطه تبریز
یکی از قشنگترین قسمتهای خانه، سرسرا و اتاقی رو به حیاط است که در طبقهی دوم قرار دارد و در و پنجرههای مشبک آن با شیشههای رنگی مزین شدهاند. نورگیر سرسرا نیز روی چهار ستون با سرستونهایی با گچبری قرار دارد و درون آن با آینه و شیشههای رنگی تزیین شده است.
در این خانه هنر مشبک و معرق و گچبری در کنار شیشههای رنگی همه مجموع شدهاند.
دیدنیهای طبیعی تبریز:
پارک جنگلی عینالی تبریز
نام اصلی این پارک جنگلی و کوه در حقیقت عون بن علی است اما وقتی به تندی در زبان ترکی تلفظ میشود صدای عینالی میدهد. اینجا یک مجموعه تمام و کمال است. چرا؟ چون آرامگاه این شخص در دل تپه سبزی قرار گرفته که تلهکابین هم دارد و دیدن جاذبه های تبریز از آن ارتفاع بسیار جذاب است. همچنین فرصت خوبی برای صرف غذا و استفاده از کافه های این منطقه است.
شاهگلی یا ائل گولی
این تفرجگاه دیدنی و معروف در طی چندین دوره تاریخی مسیر رو به رشدی را پشت سر گذاشت تا به پارک امروزی تبدیل شد. اینجا همان جایی است که باید برای خلوت، سرگرمی، دورهمی با دوستان، پیاده روی، ورزش گروهی، شب نشینی و حتی طبیعت گردی بروید، تفرجگاهی که بتوانید از شلوغی شهر دور باشید و در عین حال از نزدیک با فرهنگ مردم محلی آشنا شوید.
ائلگلی
تفرجگاه ائل گلی از امکانات تفریحی و رفاهی متعددی برخوردار است و زیباترین نقش آن، عمارت هشت ضلعی شناوری است که تبدیل به رستوران و تالار شده است. ساختمانی که زمانی قرار بود کاخ ییلاقی پسر هشتم عباس میرزا باشد اما عمرش به اتمام ساخت بنا کفاف نداد. اطراف این عمارت سایه بانها و صندلیهایی چیده شده که میتوانید ساعاتی را به تماشای دریاچه و نوشیدن یک لیوان چای یا نسکافه سپری کنید.
روستای کندوان
روستای کندوان یکی از روستای صخرهای معروف دنیا در نزدیکی تبریز و شهر اسکو است که مشابه آن میتوان کاپادوکیه ترکیه را نام برد. خانه¬های این روستا در دل کوه ساخته شده و این روستا همچنان سکنه دارد که در همین خانه¬های قدیمی زندگی میکنند. منطقه اسکو و این روستا هوایی خنک و کوهستانی دارد که مقصد جذابی برای فصل تابستان است.
کندوان
روستای کندوان با پیشینه تاریخی ۳ هزار ساله مثل قدم زدن در دل تاریخ است، روستایی که زمان در آن متوقف شده اما اینر روزها علیرغم حفظ بافت سنتی امکانات خوبی برای گردشگران دارد. از جمله هتل اسکو که امکانات خوبی در دل کوه دارد و همچمنین خانههایی برای اجاره و امکان خرید سوغات این منطقه از محلیها. عسل و برگه میوههایی مثل زردآلو و... از سوغات این روستاست.
روستای کندوان در ۱۵ اردیبهشت سال ۱۳۷۶ با شماره ثبت ۱۸۵۷ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
تیم محتوا ریلگشت